Bóg promień duszy wcielił w nieskończone twory,
Dusza się rozprysnęła na uczuć kolory,
Z których pięć wzięło zmysły cielesne za sługi,
Inne zagasły w nicość… ale jest świat drugi!
Tam z uczuć razem zlanych wstanie anioł biały,
Mniejszy może niż człowiek, atom, środek koła
Rozpryśnionych promieni; ale jasny cały
I plam ludzkich nie będzie na sercu anioła.
Juliusz Słowacki, Kordian
Prezentowane prace stanowią opowieść o kondycji ludzkiej. Czarno-białe wizerunki dłoni są poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie, co porusza ludzkim ciałem oraz co na niego oddziałuje. Kolorowe kolaże zestawione z achromatycznymi rysunkami to subiektywna interpretacja rozpadu duszy na uczuć kolory.